fbpx

Het kanker monster

7th maart 2019

"Ik heb zoveel te danken aan kanker. Mijn leven is positief veranderd door ziek te worden." De woorden rollen zo makkelijk over mijn lippen. Ze zijn bijna mijn lijfspreuk geworden. Want het is waar. Kanker heeft me veel gegeven. Maar dat komt alleen omdat ik het overleefd heb. Ik sta nu in de luxe positie dat ik nog leef en eigenlijk ook gezond ben. Mijn verhaal is er om mensen te inspireren. Alles wat ik geleerd en ervaren heb door ziek te worden, wil ik delen. Omdat mijn leven nu zoveel mooier en intenser is. Dus deel ik vol enthousiasme en positiviteit mijn verhaal. Vergetende dat er ook een donker kant is. Een kant die ik vaak negeer. En dan word je op een gewone zondagochtend wakker en lees je volgend bericht op Instagram:


@elly.mayday

Elly Mayday's given name was Ashley Shandrel Luther. She was born on April 15, 1988 in Saskatchewan, Canada. Ashley was deeply loved by her family in Canada and in Germany.
Ashley was a country girl at heart who had a passion for life that was undeniable. She dreamed of making an impact on people's lives. She achieved this through the creation of Elly Mayday which allowed her to connect with all of you. Her constant support and love from her followers held a special place in her heart.
Ashley passed away on Friday, March 1st at 5:14pm. You all inspired Ashley and we hope she did the same for you. Feel free to share your positive thoughts and memories below.
love and light,
Ashley's loving family


Bij het lezen van de eerste zin was me de verleden tijd al opgevallen, maar het drong nog niet tot me door. Bij de derde zin zorgend de tranen op mijn scherm dat ik de rest maar moeilijk kon lezen. Elly Mayday was voor mij een van de belangrijkste inspiraties om mijn verhaal meer te beginnen delen. Ze was twee jaar ouder dan mij en had eierstokkanker. Een van de kankers waar ik een verhoogd risico op heb door het BRCA gen en me om de 6 maand moet voor laten screenen.
Ik had het niet zien aankomen. Het was me inderdaad al opgevallen dat ik geen posts meer van haar zag, maar Instagram is soms funky that way. Want je houdt er geen rekening mee dat de inspirerend, sterke vrouw waar je een voorbeeld aan neemt, gaat sterven. Die optie komt gewoon niet in je op. Je blijft onbewust weg van verhalen waarbij je weet dat ze confronterend voor je zijn. Je blijft weg van alles dat je doet realiseren dat je door de mazen van het net bent geglipt. En dan staat er plots een spotlicht op het donkere hoekje van je hart, dat een klein beetje breekt met het nieuws dat Elly er niet meer is.

Het lijkt misschien vreemd om zo van slag te zijn over de dood van iemand die ik nooit in levende lijven heb mogen ontmoeten, maar Elly en ik hadden zoveel gemeen. Haar litteken zag er bijna identiek uit als dat van mij.

@elly.mayday - Ik

Ze ervaarde dezelfde dingen en kon er met humor naar kijken. Deze post sloeg ik zelfs op om in mijn boek te gebruiken.

Wat me aan haar zo inspireerde was dat ze zo'n een powerhouse van een vrouw was! De fotoshoot die ze deed in haar lingerie met haar kale hoofd na de eerste chemo zal mij altijd bijblijven. Omdat ik tijdens mijn ziekte ook moeite had met je nog steeds vrouw voelen en een seksueel wezen te zijn. Zij begreep dit perfect en zette het om in deze prachtige foto.

@elly.mayday

Maar Elly en ik hadden een groot verschil. Bij haar was de kanker terug en uitgezaaid. Ergens zit het in je hoofd dat iemand zoals Elly zo sterk en positief is, dat kanker haar niet klein kan krijgen. En wanneer je dan leest dat ze het niet heeft gehaald, dan komt dat keihard binnen. Niet alleen omdat we een fantastisch mooi licht verloren zijn, maar ook omdat ik nogmaals brutaal met mijn neus wordt gedrukt op het feit dat niets zeker is. Dat ik bij elke positieve testuitslag geluk heb dat de kanker niet terug is. En op zo'n momenten besef ik hoe arrogant het is om te zeggen dat kanker het beste is wat me ooit is overkomen. Want ja, het is waar maar enkel en alleen omdat ik hier nog ben.

De angst om mijn eierstokken nog even te laten zitten, zal de komende dagen mijn gedachten gijzelen. Ik weet dat ik tijd ga moeten nemen om de gevoelens en de angsten die nu door mijn hoofd en lijf gieren, terug los te laten.

Het doet pijn om afscheid te nemen van Elly. Zoals ik al zei, is er een prachtig, fel lichtje uitgedoofd. Maar dat wil zeggen dat wij allemaal wat feller zullen moeten schijnen op deze wereld.

Dus ik ga mijn tweede kans ten volle benutten.
Voor Elly.
En voor iedereen die de strijd verloren heeft.